ზოგიერთი ისტორიკოსების აზრით, კერძოდ საქართველოა ღვინის დამზადების ადგილი. საუკუნეების მანძილზე მათ 500-ზე მეტი ადგილობრივი ჯიშის ყურძნის შენარჩუნება შესძლეს. კახეთის რეგიონში ღვინის წარმოება არ არის მხოლოდ საარსებო საშუალება, არამედ კავშირია წინაპარებთან.
ქართველები ამბობენ, რომ მათი ღვინო სრულიად აღწერს მათ ხასიათს - ძლიერი და მძიმე. საუკუნეების წინ, ყურძენს მხოლოდ მამაკაცები ტკებნიდნენ ფეხებით, ქალების დასწრება აკრძალული იყო. რადგან ქალი არის ნაზი, და ღვინო უნდა გამოსულიყო ძლიერი. ქართული ღვინის მთავარი საიდუმლო არის ის, რომ ფერმენტაცია ხდება მიწისქვეშ. ქვევრში, მასში ეტევა 2000 ლ.„ჩვენ ყოველთვის ვიყენებთ თიხის დოქებს, რასაც ქართულად ქვია- ქვევრი. მას ამფორის მსგავსი ფორმა აქვს“ - ყვება ღვინის ექსპერტი, მარიამ ბროლაძე.
„თიხის ქოთანში შეუძლებელია ფერმენტაციის შეჩერება. ფერმენტაციის დროს მორევა საჭიროა დღეში 5/6 -ჯერ. სოფლებში არიან მორიგეებიც, რომლებიც ღამე დგებიან ღვინის მოსარევად. ფერმენტაციის შემდეგ ქვევრს კეტავენ და ასე ტოვებენ დაახლოვებით 6 თვე. ამ დროის განმავლობაში, ყურძნის კანი და თესლი ილექება ქვევრის ფსქერზე"
ასე მზადდება მშრალი ღვინო. თეთრი ღვინის ფერმენტაცია გრძელდება 21 დღე და წითელი ღვინის -11. ქვევრის ფსქერზე მოთავსებულ ყურძნის კანს და თესლს უწოდებენ „დედა“-ს, და თვითონ ღვინოს - „ბავშვს“ და როდესაც ღვინო მზად არის, ქართველებს ღვინო ხრიქეთი გადააქვთ და დასავლეთ საქართველოში - სპეციალური გოგრით.
ამ გოგრის ამოწმენდის, გაშრობის და გრძელი ხის სახელურის მიმაგრების შემდეგ გამმოსადეგია ღვინის ამოსაღებად ქვევრიდან. ქართველები იმდენად ჭკვიანი არიან, რომ ნარჩენებსაც კი იყენებენ. ღვინის ამოღების შედეგ, ქვევრში დარჩენილი ყურძნის კანი და თესლი გამოიყენება ჭაჭის დასამზადებლად. ჭაჭა არის როგორც ბულგარული რაკია. ერთი გადასმით ისმევა. ღვინის დალევის წესი სხვანაირია.
მარიამ ბროლაძე ღვინის ექსპერტი: საქართველოში ძველი დროიდან ტრადიცია გვაქვს. როდესაც ვსვამთ, ჩვენ გვყაქვს "თამადა". ის არის ის ადამიანი, რომელიც უძღვება სუფრას და ამბობს სადღეგრძელოებს, რის შემდეგადაც ღვინო უნდა დაილიოს ბოლომდე. ზოგი ყანწიდან სვამს. ერთ ყანწში შეიძლება ჩაეტიოს ერთი ჭიქა ღვინო, შეიძლება ერთი და ორი ლირტიც! ყანწიდან სმას იყენებენ სუფრებზე - სადაც აუცილებლად თავისუფლებაზე, დიდებულ წარსულზე და ნათელ მომავალზე სადღეგრძელოებს ამბობენ. მიჭახუნების დროს - გაგვიმარჯოს ამბობენ.
წყარო: БНТ